Köstebek Kösti’nin Parlak Taşı

Bir zamanlar, yerin altında, kıvrımlı ve sıcacık tünellerde yaşayan Kösti adında minik bir köstebek varmış. Kösti, burnunun ucundaki kocaman gözlükleriyle her şeyi dikkatle incelemeyi çok severmiş.

Bir sabah Kösti, yeni bir tünel kazarken toprağın derinliklerinde bir şeyin parladığını fark etmiş. Çamurların arasından parlayan bu sert nesne, Kösti’nin meraklı gözlerini kamaştırmış.

Kösti hemen arkadaşlarının yanına koşup bulduğu şeyi onlara göstermiş. Ancak arkadaşları, “Aman Kösti, bu sadece sertleşmiş turuncu bir havuçtur, hadi gel oyun oynayalım!” diyerek gülüşmüşler.

Kösti, gözlüklerini düzeltip nesneye tekrar bakmış; arkadaşları ne derse desin, o bunun sadece bir havuç olmadığını kalbinde hissediyormuş. Merakı onu içten içe dürtüyormuş.

“Bunu bir de yukarıdaki büyük ışığa, güneşe göstermeliyim,” diye düşünmüş Kösti ve elindeki parlak nesneyle yeryüzüne doğru yavaş yavaş tırmanmaya başlamış.

Tünelin ucundan başını dışarı çıkardığında, yemyeşil çimenler ve pırıl pırıl parlayan güneş Kösti’yi karşılamış. Kösti, hayatında ilk kez yeryüzünün bu kadar aydınlık olduğunu görünüyormuş.

Kösti elindeki taşı havaya, güneşin tam altına kaldırmış. O an mucizevi bir şey olmuş; taşın içinden gökkuşağı renkleri çıkmış ve çimenlerin üzerine rengarenk ışıklar saçılmış.

Meğer Kösti’nin bulduğu şey sıradan bir taş ya da havuç değil, ışıl ışıl parlayan sihirli bir kristalmiş. Güneş vurdukça her yer pırıl pırıl olmuş ve Kösti’nin gözleri sevinçle parlamış.

Kösti neşeyle tüneline geri dönmüş ve kristali tünelin en karanlık köşesine, tam ortaya yerleştirmiş. Artık o karanlık yollar, kristalin renkli ışıklarıyla aydınlanıyor, herkes yolunu görebiliyormuş.

Arkadaşları Kösti’nin bu harika keşfine hayran kalmışlar ve hepsi ona teşekkür etmiş. Kösti, merak edip soru sormanın ve peşinden gitmenin dünyayı ne kadar güzelleştirebileceğini anlamış.