Kirpi Dikencik Banyoya Girmiyor

Sevimli orman evinde tatlı bir akşamüstü yaşanıyordu. Günün sonunda banyo vakti gelince minik kirpi Dikencik hemen dikenlerini kabarttı. “Banyo mu? Hayır, saçımdaki dikenler ıslanmasın!” diyerek koltuğun arkasına saklandı.

Annesi gülümseyerek yanına geldi. “Dikencik’ciğim, sıcacık su seni bekliyor,” dedi yumuşacık bir sesle. Ama Dikencik minik burnunu büzdü. Bilmediği sudan korkuyor, dikenlerinin ıslanıp ağırlaşacağını sanıyordu.

Dikencik gözlerini kapatıp saklanmaya devam etti. Banyo fikri ona çok korkutucu görünüyordu. Suyun derin ve soğuk olmasından endişeleniyor, adımlarını bir türlü banyoya doğru atamıyordu.

Anne kirpi ısrar etmedi, yavaşça banyoya geçti. Banyodaki küveti sıcacık suyla doldurdu. İçine bolca çilek kokulu sabun koydu. Küvetin üzeri bembeyaz, bulut gibi köpüklerle kaplandı.

Banyodan yayılan tatlı çilek kokusu Dikencik’in burnuna kadar geldi. Dikencik merakla saklandığı yerden çıktı. Minik adımlarla banyo kapısına yaklaştı ve içeriye doğru kaçamak bir bakış attı.

Annesi Dikencik’in geldiğini görünce gülümsedi. Küçük kırmızı ahşap oyun gemisini köpüklerin tam ortasına bıraktı. “Eyvah! Minik kaptanın gemisi köpük denizinde kaybolmak üzere!” dedi neşeyle.

Dikencik gemiyi görünce dayanamadı. Onu kurtarmak için küvete yaklaştı. Önce sadece minik patisini yavaşça suya uzattı. Su hiç de düşündüğü gibi soğuk ya da korkutucu değildi; sıcacık ve yumuşacıktı!

Dikencik derin bir nefes aldı ve kendini köpüklü suyun içine bıraktı. Şıpırt! Köpükler her yere saçıldı. Su o kadar rahatlatıcıydı ki Dikencik korkusunu bir anda unuttu.

Gemiyi neşeyle yüzdürürken annesi köpüklerle onun dikenlerini yıkadı. Dikencik’in burnuna konan minik bir köpük onu çok güldürdü. Banyoda neşeli kahkahalar çınlamaya başladı.

Mis gibi çilek kokan yumuşacık havlusuna sarınan Dikencik çok mutluydu. Şunu harika bir şekilde öğrenmişti: İlk başta korkutucu görünen şeyler, bir kez deneyince en eğlenceli maceraya dönüşebilirdi!