Fil Toti Tabletini Bırakmıyor

Akşamüstünün tatlı güneş ışıkları oturma odasını aydınlatıyordu. Küçük fil Toti, yumuşacık halının üzerine oturmuştu. Hortumuyla sımsıkı tuttuğu parlak tabletten renkli videolar izliyor, gözlerini ekrandan hiç ayırmıyordu.

Annesi yanına gelip, “Toti’ciğim, güneş batıyor. Artık tableti dinlendirme vakti geldi,” dedi. Ama Toti tablete daha da sarıldı. “Lütfen anneciğim, sadece bir video daha izleyeyim!” diye yalvardı.

Toti videoyu izlemeye devam etti ama birden ekran karardı! Tabletin şarjı bitmişti. Toti’nin kocaman kulakları düşüverdi, gözleri doldu. “Hayır, pırıl pırıl videom gitti!” diyerek ağlamaya başladı.

Tam o sırada, açık duran pencereden odaya neşeli sesler doldu. Kıkır kıkır, zıp zıp! Dışarıdan gelen tatlı kahkahalar, Toti’nin ağlamasını bir anda durdurdu. Toti merakla kulaklarını kabarttı.

Toti hemen pencerenin yanına gitti. Dışarıdaki yemyeşil bahçede arkadaşları yavru maymun Miko ve minik zürafa Loli oynuyordu. Sonbahar yapraklarını kocaman bir tepe yapmış, üzerinde neşeyle zıplıyorlardı.

Miko, penceredeki Toti’yi görünce minik eliyle el salladı. “Toti! Haydi dışarı gel! Yapraklardan dev bir şato yapıyoruz, birlikte oynayalım!” diye bağırdı. Toti neşeyle başını salladı.

Toti hortumundaki kapkara ekrana baktı, sonra da dışarıdaki neşeli bahçeye… Anladı ki gerçek dünyadaki oyunlar, renksiz bir ekrandan çok daha canlı ve heyecan vericiydi!

Toti minik adımlarla ahşap rafa doğru yürüdü. Hortumuyla tableti yavaşça rafa kaldırdı. “Görüşürüz tablet, şimdi oyun zamanı!” dedi kendi kendine. Yüzüne kocaman tatlı bir gülümseme yerleşti.

Toti neşeyle bahçeye koştu. Kendini Miko ve Loli’nin yaptığı yaprak tepesinin ortasına bıraktı. Renkli yapraklar havada uçuşurken, Toti kalpten gelen neşeli bir kahkaha attı.

Altın sarısı güneş batarken Toti harika bir şey öğrendi: Ekran kapandığında eğlence asla bitmezdi, aksine en güzel ve gerçek eğlence işte o zaman başlardı!