Küçük Tavşan ve Gölge Oyunu

Güneş batarken tatlı bir akşamüstü yaşanıyordu. Minik tavşan Pırpır, sevimli yuvasındaki odasında günün son ışıklarını izliyordu. Her yer sıcacık, yumuşacık ve huzurluydu.

Birden duvarda kapkaranlık, kocaman ve upuzun bir şekil belirdi. Pırpır bu garip karaltıyı görünce gözlerini kocaman açtı. Minik kalbi pır pır çarpmaya başladı.

“Eyvah, bu da ne böyle?” diye düşündü minik tavşan. Hemen yumuşacık yorganının altına süzüldü. Başını yorganın arkasına saklayıp sessizce beklemeye başladı.

Tam o sırada odanın kapısı yavaşça açıldı. Anne tavşan kucağında küçük ve sıcak bir gece lambasıyla içeri girdi. Pırpır’ın yorganın altında saklandığını fark etti.

Annesi yatağın kenarına oturdu. “Pırpır’cığım, neden saklanıyorsun tatlı tavşanım?” diye sordu. Pırpır yorganı hafifçe indirdi ve “Duvarda dev bir karaltı var, çok korktum!” dedi.

Annesi şefkatle gülümsedi. “O bir canavar değil ki küçük Pırpır, sadece bir gölge! Işık bir şeyin arkasında kaldığında gölge oluşur,” diyerek lambayı duvara doğru tuttu.

Annesi ellerini lambanın önüne uzattı. Parmaklarını oynatarak duvara kocaman tavşan kulakları yansıttı. Pırpır bunu görünce şaşkınlıkla gözlerini kırpıştırdı ve kıkırdadı.

Pırpır korkusunu bir anda unuttu. Hemen yorgandan çıktı. Minik patilerini birleştirip lambanın önüne koydu. Duvarda kanat çırpan neşeli bir kuş gölgesi belirdi!

Pırpır ve annesi duvarda zıplayan tavşanlar, uçan kuşlar ve koşan kelebekler yaptılar. Odaları neşeli kahkahalarla ve tatlı gölge oyunlarıyla doldu.

Pırpır artık gölgelerden hiç korkmuyordu. Biliyordu ki bilmediğimiz şeyler anladığımızda harika bir eğlenceye dönüşebilirdi. Tatlı bir esnemeyle gözlerini kapatıp huzurla uykuya daldı.