Minik Fil Köftek’in Banyo Saati

Güneşli bir öğleden sonraydı. Yavru fil Köftek, nehrin kenarında neşeyle hoplayıp zıplıyordu. Kocaman kulakları her zıplayışında yelpaze gibi sallanıyordu. Köftek dünyadaki en oyunsever fil olabilirdi. Onun için yerdeki her yaprak ve her taş, keşfedilmeyi bekleyen gizemli bir oyuncaktı.

Köftek birden yerdeki kocaman bir çamur birikintisini fark etti. Gözleri heyecanla parladı! Pat pat pat diye koşarak kendini çamurun tam ortasına attı. Hortumuyla çamurları havaya fırlatıyor, nehrin kenarında dinlenen kuşlara şakalar yapıyordu. Çamurda yuvarlanmak onun için dünyanın en zevkli işiydi.

Kısa süre sonra Köftek’in gri derisi tamamen kahverengiye dönmüştü. Ayaklarından kuyruğuna kadar her yeri vıcık vıcık çamurdu. Hatta hortumunun ucunda minik bir çamur topu bile duruyordu. Köftek kendini çikolatalı bir pastaya benzetmişti ve bu yeni görüntüsünden çok memnundu.

O sırada annesi Nil, ağaçların arasından göründü. “Haydi Köftek, banyo zamanı geldi!” diye seslendi. Köftek banyo kelimesini duyunca hemen durdu. “Hayır, hayır! Banyo çok sıkıcı, ben çamurlu kalmak istiyorum!” diye bağırdı ve hemen ters yöne doğru koşmaya başladı.

Anne Nil gülümsedi. Köftek’in banyoyu sadece üzerine su dökülmesi sanmasından dolayı kaçtığını biliyordu. “Ama bu sıradan bir banyo değil ki,” diye mırıldandı Nil. Hortumunu nehrin serin suyuna daldırdı ve içine ormandaki sabun çiçeklerinden birazcık karıştırdı. Şimdi banyoyu bir lunaparka çevirme vaktiydi.

Nil, hortumunu havaya kaldırdı ve var gücüyle üfledi. Bir anda gökyüzü gökkuşağı renkli dev baloncuklarla doldu! Kocaman, küçücük, parıl parıl parlayan binlerce baloncuk nehrin üzerinde uçuşmaya başladı. Rüzgarla birlikte baloncuklar Köftek’in kaçtığı ormanın derinliklerine doğru süzüldü.

Köftek kaçarken başının üzerinde uçan baloncukları fark etti. Bir tanesi burnunun ucuna konup “pıt” diye patlayınca durup arkasına baktı. Gördüğü manzara harikaydı; annesi baloncuklardan bir orman yaratmıştı! Köftek dayanamayıp baloncukları yakalamak ve onlarla oynamak için nehre doğru geri koştu.

Nil, banyoyu daha da eğlenceli hale getirmek için ön ayaklarını nehrin kıyısına uzattı ve hortumunu düz bir yol gibi yaptı. “İşte en sevdiğin oyun!” dedi Nil. “Burası senin özel su kaydırağın!” Nil, hortumundan aşağıya taze, gıcır gıcır su akıtarak kaydırağı ıslattı.

Köftek heyecanla zıpladı ve annesinin hortumunun üzerinden hızla kayıp “cuuup” diye nehrin içine düştü. Su çok ılıktı ve her yer mis gibi çiçek kokuyordu. Köftek nehrin içinde hem kayıyor hem de taklalar atarak su fışkırtıyordu. Artık çamurlu değil, pırıl pırıl ve tertemizdi.

Akşam güneşi batarken Köftek tertemiz olmuştu. Annesine sevgiyle sarıldı ve “Banyo yapmak meğer en güzel oyunmuş anneciğim!” dedi. Nil yavrusunu hortumuyla öptü. Köftek o gün anladı ki, her rutin iş, biraz hayal gücüyle dünyanın en büyük eğlencesine dönüşebilirdi.